រឿងពិត ១០ យ៉ាង ដែលភាគច្រើនមិនមាននរណាដឹងពីលោក Mahatma Gandhi
លោក Mohandas Karamchand Gandhi គឺជាមេធាវីជនជាតិឥណ្ឌា ដែលបានក្លាយជាមេដឹកនាំសំខាន់នៃចលនាឯករាជ្យរបស់ឥណ្ឌា លោកត្រូវបានគេស្គាល់ថា Mahatma Gandhi ដែលមិនត្រឹមតែដឹកនាំប្រទេសឥណ្ឌាឲ្យទទួលបានឯករាជ្យពីការគ្រប់គ្រងរបស់ចក្រភពអង់គ្លេសប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជំរុញចលនាសម្រាប់សិទិ្ធ និងសេរីភាពស៊ីវិលនៅទូទាំងពិភពលោកនៅក្នុងប្រទេសជាច្រើន រហូតក្លាយជាបុគ្គលគំរូ និងមានភាពល្បីល្បាញយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយជាមួយនឹងពាក្យសំដីបំផុសគំនិតរបស់លោក។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក្ដី ក៏នៅមានរឿងមួយចំនួនដែលមនុស្សគ្រប់គ្នា ពុំបានដឹងអំពីលោក Mahatma Gandhi ដែលរឿងទាំងនោះមានដូចជា៖
១. លោក Mahatma Gandhi ត្រូវបានគេតែងតាំងសម្រាប់ពានរង្វាន់សន្តិភាពណូបែល រហូតដល់ ៥ដង ហើយគណៈកម្មការសោកស្ដាយយ៉ាងខ្លាំងដែលមិនបានប្រគល់ពានរង្វាន់ឲ្យគាត់នៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។
២. លោកជឿថាការដើរ គឺជាលំហាត់ប្រាណដ៏ល្អបំផុត ហើយជារៀងរាល់ថ្ងៃលោកដើរបានប្រហែល ១៨គីឡូម៉ែត្រ អស់រយៈពេល ៤០ឆ្នាំ។
៣. ចលនាបះបោលស៊ីវិលរបស់លោក Mahatma Gandhi ដែលបានបំផុសគំនិតមនុស្សរាប់ពាន់នាក់នៅទូទាំងពិភពលោករហូតទទួលបានជោគជ័យ ត្រូវបានបំផុសគំនិតដោយជនជាតិអង់គ្លេសម្នាក់ឈ្មោះ Henry Stephens Salt ដែលបានណែនាំលោក ទៅនឹងការប្រព្រឹត្ដ ដែលមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើការគិតរបស់លោក។
៤. លោក Mahatma Gandhi ទទួលខុសត្រូវចំពោះចលនាសិទ្ធិស៊ីវិល នៅក្នុងប្រទេសចំនួន ១២ និងទ្វីបចំនួន ៤ ។
៥. លោកនិយាយភាសាអង់គ្លេសជាមួយនឹង ការបញ្ចេញសំលេងអៀរឡង់ ព្រោះគ្រូបង្រៀនដំបូងរបស់គាត់ គឺជនជាតិអៀរឡង់។
៦. លោកបានលើកកម្ពស់កីឡាបាល់ទាត់នៅក្នុងយុទ្ធនាការរបស់ខ្លួន ដោយមិនមានអំពើហឹង្សា និងបានជួយបង្កើតក្លឹបបាល់ទាត់ចំនួន ៣ នៅទីក្រុង Durban Pretoria និង Johannesburg ខណៈពេលដែរលោករស់នៅអាហ្រ្វិកខាងត្បូង។
៧. សហស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន Apple លោក Steve Jobs គឺជាអ្នកគាំទ្ររបស់មហាសេដ្ឋី Mahatma Gandhi និងពាក់វ៉ែនតារាងជារង្វង់ដើម្បីជាការគោរពចំពោះបុរសដ៏អស្ចារ្យនេះ។
៨. លោក Mahatma Gandhi មានទំនាក់ទំនងជាច្រើនជាមួយមនុស្សដែលមានមុខមាត់ស្រដៀងនឹងខ្លួន ដូចជាលោក Leo Tolstoy លោក Einstein និងលោក Hitler។
៩.នៅឆ្នាំ 1969 ចក្រភពអង់គ្លេសដែលជាប្រទេសដែលគាត់បានតស៊ូប្រឆាំងនឹង ការស្វែងរកឯករាជ្យរបស់ឥណ្ឌាបានចេញនូវត្រាមួយដែលបង្ហាញពីកិត្តិយសរបស់លោកផងដែរ។
១០.សំលៀកបំពាក់ដែលលោក Mahatma Gandhi ពាក់នៅពេលរូបលោកត្រូវគេបាញ់សម្លាប់ នៅតែត្រូវបានគេរក្សាទុកនៅក្នុងសារមន្ទីរ Madurai ។
អត្ថបទ៖ លីនី